آووکادو

دارن راجب من حرف میزنن:

حالا فرق که نداره.

علاقش همون فیزیکه که نمیره.

دارم فکر میکنم چقدر در حال تخریبم.هیچ سنسی ندارم.

برای اولین بار دعوا کردم و از خونه رفتم بیرون،تو کوچه به خودم میگفتم کجا دارم میرم؟چرا دعوا کردم؟مثلا خواستم گریه کنم اشکم نیومد.تا سر خیابون رفتم رندم نشستم رو یه پله ای.ناراحتم نبودم.انقدر حس ندارم یعنی.

میخوام بی حس بمونم.تا ته ته زندگی.

پ.ن:پدرام خورده بود زمین بهش خندیده بودن ناراحت شده بود گریه کرده بود.مامانش بهش گفته بود دارن ازت معذرت خواهی میکنن،پدرام گفته بود تفاوتی ایجاد نمیکنه.

پ.ن2:حسم مث آووکادو میمونه دقیقا.هیچ طعم یا حس خاصی نداره.